italiano
Fatih Mika  
 
Güncel
  Geri Dönüş II
  Anneme
  Work Shop
  Kestane
  Mezlaka-i Akdâm
  Modissima feat. Turkey Contemporary Art
  Sergi
  Segno e Insegno
  Çağdaş Türkiye
  40. Sulmona Sergisi 2013
  Gravür Sanatçısı: Fatih Mika
  İzler
  Atölye
  Beklemenin Tadı
  Atölye
  Atölye
  Atölye
  Atölye
  Noel Kokteyli
  deniz kızı
  bahane olmalı
  Edebi Ruhun Resme Aksi
  iyi ki saklamışım
  ayvansaray
  İşkence
  bir güvercin
  siyah selvi
  Atölye
  Atölye
  Atölye
  Atölye
  Atölye
  Ahlat Ağacı
  Küpeler
  cam kırıklarıyla
  Kaktüs
  otlar
  Bonsai
  doldurup heyecanları
  Tebessüm
  Mimar Sinan
  Bulla
  Serçeler
  Değer
  Kumlu Begonya
  Aşk-Meşk
  İrfan Baba
  Deli Sanat
  Çapari
  spookyman
  Ischia Adası II
  Atölye
  bir rüzgar okşar
  Kes Yapıştır
  Arte 3
  boğaziçinde
  yandaki çiçek
  Ben Çingene Olmak İstiyorum
  gecenin dalı yok
  napoliden geçerken
  med cezir
  Picasso
  calò
  Mara
  Antico Caffe Greco
  Dirsek Teması
  Cara Pippa
  İki Kaptan
  Roma Leonardo da Vinci Havaalanı
  San Valentino
  Duman
  Kar Tanesi
  Aziz
  Fatbarla*
  Roma'ya Başlamak
  bisiklet
  Saatler
  Bahçem
  Yaşamak
  Fink Fink II
  Fink Fink
  Hala Tombouktou Gölü’nde miyim? IV
  Hala Tombouktou Gölü’nde miyim? III
  Ischia Adası
  Minoo
  Hala Tombouktou Gölü’nde miyim? II
  Hala Tombouktou Gölü’nde miyim? I
  Albrecht Dürer
  bir özlemim kalmış
  Çiçekler
  Sanatta raslantının denetimi
  Agop Mehmet Ali
 
 
Şubat
08
2009
Kes Yapıştır




Sarayevo Güzel Sanatlar Akademisi öğrencileri Paris’i gezmeye gitmişler. Her tarafı kültür ve sanat kokan bu şehri gezip Sarayevo’ya döndüklerinde, akademinin en iyi öğrencisi “Sanatta her şey yapılmış, bana yapılacak bir şey kalmamış.” diyerek akademiyi terk etmiş.

Bu en yetenekli öğrencinin, alçak gönüllü tavrına saygı duymamak elde değil. Fakat bu Dünya’ya ekleyecek bir virgülümüzün, bir noktamızın olmaması kötü. Yaratıcılık, herhalde her zaman yeni bir şey yapmak değil. Bazende şimdiye kadar yapılmış olanlara değişik bir gözle bakmak değil mi?

Ulusal Kanal’da canlı yayında Zafer Bilgin bana soruyor:
-“Tuval resmi bile artık aşıldı.” diyorlar. Gravür de eski bir teknik, bu konuda ne düşünüyorsun?
- Bir şeyin çağdaşlığı, onun eskiden beri var olmasına değil; onun nasıl kullanıldığına bağlıdır. Örneğin, cinsel organlarımız,  insanlığın başlangıcından beri varlar. Ama, hala seve seve kullanıyoruz.
 
Bir bisiklet gidonu ve selesinden bir boğa heykeli çıkarmak, deniz kabuklarından maskeler yaratmak, gazete kağıtlarını kesip-yapıştırıp bu nesnelerin anlamlarını değiştirmek, bu Dünya’da hala yeni birşeyler yaratılabileceğini göstermiyor mu?

Sarayevo Güzel Sanatlar Akademisi’ndeki ilk altı yarıyıl, hocalarımızın istediklerini yapıp meslek öğrenmek zorundaydık. Yedinci ve sekizinci yarıyılda o öğrendiklerimizle kendimize özgü işler üretmemiz, daha sonrada bu ürettiğimiz işlerimizi savunmamız gerekiyordu. Bundan sonra üzerinizden birdenbire öğrenciliğinizin yükü kalkar, onun yerine daha ağır olan sanatçı olma yükü yüklenir. Bu ince bir ot gibi narin olduğunuz andır. Her şey üzerinize üzerinize gelir. Koparılmamaya, ezilmemeye, biraz da olsa ışık alıp gelişmeye çalışırsınız. Çoğu zaman kendinizi savunacak araçlardan yoksun, işin henüz başındasınızdır. Oysa sizin dışınızdaki Dünya’da, sadece bu kavgaları sizden önce atlatmış olanlar, ağaç değil de kütük olmuş olanlar değil; sizin gibi henüz incecik ot olanlar da size gelişip serpilme şansı tanımamaya and içmişlerdir. Tıpkı, Kırkpınar Güreşleri’nde yaşlı güreşçilerin kendilerine rakip olabilecek genç güreşçileri bu tecrübesiz dönemlerinde sakat bırakıp, ileride karşılarına çıkmalarını engellemeleri gibi.

Ben böyle bir dönemimde nû hocam Nada Pivac’ı tanıdım. Nû derslerimize karton kutular içindeki binbir malzeme ile gider; şişko, sarhoş modelimiz Vojo’nun karşısına geçer; karton kutular içindeki bu malzemelere yeni anlamlar, estetik değerler yüklemeye çalışır; dünyaya yepyeni gözlerle bakardık. Kuru bir yaprak bir insan kafasına dönüşür; bir gazete parçası o gün üzerinde olanları değil, sizin resminizi anlatan bir zemin oluşturur. Başarısız olduğunuz deneme baskılarınıza başka malzemelerle, başka tekniklerle yeni anlamlar, yeni tadlar yüklerdiniz. Belki de o günlerde yaşamımı da kesip kesip yeni zeminlere yapıştırmaya, dünyaya başka gözlerle bakmaya başlamıştım.

Fatih Mika